 |
|
||||
 |
|
||||
Ben Demiryolu Mahallesi'ne taşındığımda kış mevsimine giriyorduk. Şimdi baharın eşiğindeyiz. Bir mevsimlik demiryolcuyum demek ki… Bu mahallede yıllarını geçirmiş demiryolcular için bu süre oldukça komik kalabilir. Ama benim bu 3-4 aylık süre içinde yaşadıklarım, gördüklerim, dinlediklerim ise şu kısa ömrüm içinde bir hayli alan kaplayacak büyüklüktedir. Şimdi baharın eşiğindeyiz. Toprak başka kokmaya başladı, ağaçların rengi değişiyor… Güneşin şavkı rayların üzerinde parlıyor. *** Kışı yaşadık, bakalım bahar demiryolu için ne anlama geliyor, onu da göreceğiz. Demiryolcular, kış aylarından çıkışta meydana gelen direnaj diye bir sorunun varlığından söz ediyorlar, buz tutmuş balastların çözülmesiyle birlikte oluşacak ihtimaller üzerine konuşmalarını duyuyorum. Tekayudatlar artacak, bu durum canlarını sıkıyor, anlıyorum. *** Genel Müdürümüzle yaptığımız gezi sırasında uğradığımız bir istasyonda, izinli olduğu için görüşemediğimiz şef elektronik postayla, sıcacık bir mektup yollamış. Mektubunda , “ tcdd.gov.tr deki makalenizi ilgiyle okudum. Bu maili yazma cesaretini sizdeki samimiyette buldum. Öncelikle size teşekkür etmek istiyorum. Tanımak, görmek için geziye katıldığınız için, bu fırsatı kaçırmadığınız için. Bu gezinizin takdire şayan bir gezi olduğunu ve atılan adımın doğru olduğunu bu vesile ile ifade edeyim.Bir kurum ancak içine girilerek tanınır, çalışanlarla yarenlik yaparak bilinir, çalışanların dertleriyle dertlenilerek sahiplenilir” demi ş. Ziyaretimiz sırasında istasyonda olmadığına üzüldüğünü yazmış demiryolcu kardeşim… Mektubunun bir yerinde de, ince ince yağan kar gibi şu sözleri döktürmüş , “ Ve nöbet tutaydık keşke sizinle. Sabahların zor olduğu, geçen trenlerin gece nöbette olanların sırtından geçtiği, her tıkırtıya kulak kabartıldığı, bir gece nöbeti tutaydık. Bilet almaya gelen yolcuların “ Aman şefim devrilmeyen vagondan olsun yerimiz” isteğini nasıl karşılayacağımızı düşüneydik. Komşu istasyonlar kapalı olduğu için saatlerce bekleyen trenlere bakıp bakıp iç geçireydik beraber. Bir de tren uzun ise deymeyin keyfimize. Geçitte bekleyenlere laf anlataydık, uzun treni bir ileri bir geri çektireydik itinayla. Maksat geçit açık kalsın, maksat vatandaş geçitte beklemesin. Bu uzun gecelerde demiryolculara arkadaşlık yapan demli çaylar içeydik. Arada vatan da kurtaraydık. N'olacak bu memleketin hali sorusuna cevaplar, çözümler bulaydık en bilimselinden. Aman bir dakika gecikiverir trenler diye çırpınıp duraydık. Olmayan makası oldurup, artık yeter benden paso 1926 dan beri çalışıyorum diyen emniyet tesisatına laf anlataydık beraberce. Kitapta yazmayan çözümler bulaydık bu trenleri işletmek için”. Yazısının sonunda da davet etmiş beni istasyona, buradan teşekkür etmek isterim… Bu güzel sözlerin, ince duyarlılığın sahibini mutlaka tanımak benim için de büyük keyif olur. İstasyonun üst katındaki odalardan birine yer yatağı hazırlasın bana, fırsat bulur bulmaz, ziyaretine gideceğim.
*** Doğa kendini yeniliyor, toprak bir başka kokmaya başladı, yeşil bir başka tonda göstermeye başlayacak bize. Güneşin şavkı rayların üzerinde parlıyor. Trenler geçerken çalışmalarına ara verip, rayların dışına çıkan yol işçileri makinistin selamını alırken, yüzlerindeki teri mendilleriyle silecekler. Artık akşam üstleri rüzgar çıktığı için, kocalarını beklemek için bahçeye çıkan demiryolcu eşleri, tedbir olarak omuzlarına hırka almaya başlayacaklar. Evet, baharın eşiğindeyiz.
Adnan Ekinci kimdir? (tıklayınız)
|
|
||||
|
